Şüphe varsa üçüncü bir kişiye gerek yoktur, oda kalabalıklarla doludur!

Hırvat edebiyatını dar kalıplarından çıkarıp Avrupa modernizmiyle buluşturan, yirminci yüzyılın en büyük kozmopolit yazarlarından Milan Begović, “Üçüncü Olmadan” ile insan ruhunun ve evlilik kurumunun en karanlık labirentlerine iniyor. Yıllarca süren savaş esaretinden, Sibirya ve Moğolistan çöllerinin vahşetinden nihayet evine dönen Marko ile onu sekiz yıl boyunca sadakatle bekleyen karısı Giga’nın tek bir geceye sığan bu sarsıcı hesaplaşması, sıradan bir kavuşma öyküsü değil; modern insanın iletişimsizliğine dair bir yıkım tragedyasıdır.

Begović, dış dünyanın tamamen izole edildiği bir odada ve yalnızca iki karakter üzerinden kurduğu bu klostrofobik kurguda; kıskançlığın, hastalıklı güvensizliğin ve ataerkil mülkiyet arzusunun bir aşkı nasıl adım adım cehenneme çevirdiğini kusursuz bir tiyatro matematiğiyle gözler önüne seriyor.

Eserin can alıcı noktası, bu yıkımı hazırlayan fiziksel bir “üçüncü kişi”nin var olmamasıdır; zira o üçüncü kişi, erkeğin şüphe zehriyle bulanmış zihninin kendi kendine yarattığı görünmez bir canavardır. Ibsen ve Strindberg’in psikolojik derinliğiyle boy ölçüşen, yazıldığı dönemden itibaren Avrupa sahnelerinde yıllarca kapalı gişe oynayan bu kült metin; kocasının hezeyanları karşısında köşeye sıkışan modern bir kadının çaresizliğini, onur mücadelesini ve trajik özgürleşmesini tüm çıplaklığıyla sahneliyor. Avrupa tiyatrosunun en yoğun ve çarpıcı dramlarından biri olan bu ölümsüz eser, Fihrist özeniyle Türkçede ilk kez okurlarıyla buluşuyor.

Gerçeğin, yalanın ve arzunun birbirine karıştığı bu boğucu odaya girmeye cesaretiniz var mı?