Panayırın ışıkları söndü; şimdi sahnede, bitmeyen bir döngünün şaklabanları var.

Yalçın, Fihrist etiketli ilk eseri “Tanrının Panayırı” ile okuru fırlattığı o tekinsiz, karanlık ve sorgulayıcı evrenin kapılarını bu kez “Döngüler Krallığının Şaklabanları” ile sonuna kadar açıyor.

Dostoyevski’den Camus’ye, Borges’ten Salinger’a uzanan edebi selamlaşmalarla örülü bu öyküler; insan ruhunun en derin çelişkilerini, varoluşsal sancılarını ve içine hapsolduğu anlamsızlık çemberlerini sarsıcı bir dille masaya yatırıyor. Ölümün kıyısında gezinen yazarlar, sırtında görünmez bir öküzün ağırlığıyla yürüyenler, hiçliğin ortasında kendi tanrısını arayan çaresiz ruhlar ve ıssız deniz fenerlerinde kendi karanlığına saklananlar, yazarın kurduğu bu kusursuz mitolojinin birer parçası olarak karşımıza çıkıyor.

Yaşamın trajikomik bir döngüden ibaret olduğunu fısıldayan eser, Fihrist’in felsefi derinliğe ve nitelikli edebiyata olan inancının en güçlü yansımalarından birini sunuyor.

“Döngüler Krallığının Şaklabanları”, yitik ruhların, bitmeyen hesaplaşmaların ve deliliğin sınırlarında dolaşanların eşsiz bir senfonisi; sarsılmaya, parçalanmaya ve kendi döngüsüyle yüzleşmeye cesareti olan okurlar için yazılmış, modern bir başkaldırı.