Charles Gounod (1818–1893), Fransız romantik operasının lirik ve içe dönük yüzünü temsil eden, müziğinde duygu ile maneviyatı ustalıkla dengeleyen bir bestecidir. Özellikle Faust operasında melodik zarafeti psikolojik derinlikle birleştirerek bireysel arzu, suçluluk ve kurtuluş temalarını sahneye taşımış; dramatik abartıdan ziyade içsel gerilimi önceleyen bir anlatı kurmuştur. Kutsal müzikle opera arasında kurduğu estetik köprü sayesinde Gounod, romantizmin gürültüsünden çok insan ruhunun sessiz çatlaklarına kulak veren bir besteci olarak müzik tarihinde özgün bir yer edinmiştir.
