Vladimir Nazor (1876–1949), Hırvat edebiyatının modernleşme sürecinde merkezi bir rol oynayan şair, romancı ve denemecidir. Dalmaçya’da doğan Nazor, eserlerinde halk anlatılarını, mitolojik unsurları ve ulusal kimlik arayışını güçlü bir şiirsellikle birleştirmiştir. Veli Jože gibi yapıtlarında adalet, özgürlük ve ezilenlerin direnişi temalarını alegorik bir düzlemde işlerken, dili hem epik hem de halkçı bir karakter taşır. II. Dünya Savaşı yıllarında siyasal olarak da etkin bir figür hâline gelen Nazor, edebiyatı yalnızca estetik bir alan değil, toplumsal vicdanın sesi olarak gören bir anlayışı temsil eder. Bu yönüyle o, Hırvat edebiyatında hem ulusal belleğin hem de etik sorumluluğun kurucu yazarlarından biri olarak kabul edilir.