Joseph Goebbels (1897–1945), Nazi Almanyası’nın en karanlık ve en etkili figürlerinden biri olarak modern propagandanın yıkıcı gücünü temsil eder. Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanı sıfatıyla kitle iletişim araçlarını sistematik bir manipülasyon makinesine dönüştürmüş, yalanı tekrar ve duygusal kışkırtmayla “hakikat” yerine ikame eden bir siyasal dil inşa etmiştir. Sinema, radyo, afiş ve mitingleri ideolojik seferberliğin araçları hâline getiren Goebbels, totaliter rejimlerin yalnızca zorla değil, bilinçlerin işgaliyle ayakta durduğunu gösteren tarihsel bir örnek olarak anılır; adı bugün, propaganda ile etik çöküş arasındaki kopmaz bağın simgesi hâline gelmiştir.