Henryk Sienkiewicz (1846–1916), edebiyatı ulusal hafızanın ve ahlaki direncin taşıyıcısı hâline getiren Polonyalı romancıdır. Tarihsel romanlarında (Quo Vadis, Üçleme) geçmişi romantize etmekten çok, kimliğini yitirme tehlikesi altındaki bir toplum için etik bir omurga kurar; inanç, onur ve fedakârlığı bireysel kaderlerle sınar. Nobel’le taçlanan başarısının ardında, estetikten ödün vermeden kolektif bilinci diri tutma iddiası yatar: Sienkiewicz, edebiyatın yalnızca anlatmak değil, ayakta tutmak için de yazılabileceğini kanıtlayan nadir kalemlerdendir.