Edward Elgar (1857–1934), İngiliz müziğini kıta Avrupası’nın gölgesinden çıkararak ona özgü bir senfonik ve duygusal kimlik kazandıran bestecidir. Enigma Varyasyonları ve Pomp and Circumstance marşlarıyla bireysel iç dünya ile kolektif görkemi aynı estetik zeminde buluşturmuş; geç romantik dilini melankoli, asalet ve bastırılmış duygularla örmüştür. Toplumsal yükselişinin yarattığı içsel gerilimleri müziğine taşıyan Elgar, imparatorluk ihtişamının ardındaki kırılganlığı sezdiren, duygusal derinliği yüksek bir ulusal ses olarak müzik tarihinde kalıcı bir yer edinmiştir.